کیتوزان علاوه بر خاصیت ضدمیکروبی امروزه به عنوان یک پوشش خوراکی جهت افزایش ماندگاری انواع میوه ها و سبزی ها کاربرد دارد. چروکیدگی، از دست دادن رطوبت و آلودگی های قارچی ناشی از جنس های Alternaria و Botrytis از مهمترین مشکلات پس از برداشت میوه فلفل دلمه ای می باشند، بنابراین در این پژوهش اثر کیتوزان در غلظت های صفر، 0.5، 1، 1.5 و 2 درصد بر حفظ صفات کیفی و کنترل عوامل قارچی میوه فلفل دلمه ای در طی انبارداری مورد بررسی قرار گرفت. به همین منظور، میوه ها در غلظت های مختلف پوشش خوراکی کیتوزان غوطه ور شده و پس از خشک شدن به مدت 28 روز در دمای 10 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 95 درصد نگهداری شدند. میوه ها طی انبار از نظر صفاتی مانند درصد کاهش وزن، شدت بیماری، بازارپسندی، سفتی، مواد جامد محلول، اسید قابل تیتر، نسبت قند به اسید، مقدار اسیدآسکوربیک، وزن خشک، نشت یونی، مقدار فنل کل، ظرفیت آنتی اکسیدانی، مقدار کلروفیل و کاروتنوئید و میزان فعالیت آنزیم کاتالاز مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که پس از دوره انبارمانی نمونه های تیمار شده با غلظت های مختلف کیتوزان در مقایسه با شاهد کاهش وزن و بیماری قارچی کمتری نشان دادند و دارای بازارپسندی، سفتی بافت، مقدار فنل کل، درصد اسید قابل تیتر، مقدار مواد جامد محلول و فعالیت آنزیم کاتالاز بیشتری بودند. اثر مثبت تیمار کیتوزان با افزایش غلظت نیز بیشتر شد. باتوجه به نتایج این پژوهش استفاده از این پوشش خوراکی به عنوان یک برنامه کاربردی جهت افزایش ماندگاری میوه فلفل دلمه ای توصیه می شود.

استفاده از پوشش های خوراکی یکی از روش های مهم برای افزایش عمر تازه تجاری میوه ها و سبزی هاست که مانند یک سد گازی عمل می کنند. در پژوهش حاضر، اثر پوشش خوراکی کایتوسان به همراه اسانس آویشن بر افزایش ماندگاری پس از برداشت انگور رقم "بیدانه قرمز" بررسی شد. انگورها در مرحله رسیدگی تجاری (با TSS حدود 25 درجه بریکس)، برداشت و بلافاصله به آزمایشگاه پس از برداشت گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران منتقل شدند. سپس میوه ها با محلول w/v) 0/5) و 1 درصد چیتوزان، 150 و 300 میکرولیتر بر لیتر اسانس آویشن و ترکیب آنها تیمار شدند. روی نمونه های شاهد تیمار اعمال نشد. پس از تیمار انگورها، در بسته های 200 گرمی بسته بندی و به انبار دو درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 90 درصد به مدت 60 روز منتقل شدند. تغییرات در وزن، رنگ، pH، TSS، فساد و فاکتورهای کیفی میوه در فواصل 10 روز یک بار ارزیابی شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که تیمارهای کایتوسان و اسانس به طور معنی داری کاهش وزن، فساد، تغییرات رنگی، چروکیدگی و خردشدگی حبه ها را کاهش دادند. از نظر پانلیست ها، میوه های تیمار شده با شاهد تفاوت معنی دار نداشتند. به نظر می رسد که در میان تیمارهای مورد استفاده ترکیبی از کایتوسان و اسانس آویشن به طور معنی داری نسبت به سایر تیمارها در بهبود کیفیت میوه ها مؤثر بوده است.

استفاده از پوشش های خوراکی یکی از مهمترین روش های سالم در نگهداری میوه ها می باشد. این تحقیق به منظور بررسی تغییرات در ویژگی های کمی و کیفی و رشد قارچ بوتریتیس در نتیجه تیمار با اسید سالیسیلیک و کیتوسان در طی انبارداری انگور رقم ریش بابای قرمز انجام گرفت. خوشه های انگور با اسید سالیسیلیک در سه غلظت (صفر، 1 و 2 میلی مولار) و با کیتوسان در سه غلظت (صفر، 5/0 و 1 درصد( تیمار شده و در سردخانه با دمای 5/0± ٠ درجه سانتی گراد به مدت 4 ماه نگهداری شدند. صفات کیفی اندازه گیری شده در طی انبارداری شامل میزان مواد جامد محلول، اسیدهای قابل تیتراسیون، اسید اسکوربیک، میزان آلودگی قارچ بوتریتیس، قهوه ای شدن ساقه، قهوه ای شدن حبه، میزان ریزش حبه و عطر و طعم بودند. در پایان انبارداری بیشترین میزان مواد جامد قابل حل و اسیدهای قابل تیتراسیون در تیمار ترکیبی کیتوسان 1 درصد همراه با اسید سالیسیلیک 2 میلی مولار نشان داد. کمترین آلودگی به قارچ بوتریتیس، قهوه ای شدن حبه و ریزش حبه و نیز بیشترین عطر و طعم در تیمار کیتوسان 1 درصد مشاهده شد. بیشترین میزان اسید اسکوربیک مربوط به تیمار اسید سالیسیلیک 2 میلی مولار و کمترین میزان قهوه ای شدن چوب ساقه نیز مربوط به تیمار ترکیبی اسید سالیسیلیک 1 میلی مولار همراه با کیتوسان 1 درصد بود. بر اساس نتایج بدست آمده کیتوسان در غلظت 1 درصد در حفظ کیفیت و نیز حفظ خصوصیات خوراکی میوه های انگور رقم ریش بابای قرمز نتایج مطلوبی داشته است.

تغییر شکل بر اثر تغییرات رطوبتی و همچنین تخریب زیستی، عامل اصلی تخریب محصولات چوبی در مصارف هنری و خانگی است. حفاظت چوب در این بخش ها به واسطه ی تماس با انسان و محیط های خانگی حساسیت زیادی دارد و نمی توان از مواد شیمیایی سمی استفاده کرد. موم زنبور عسل ماده ای طبیعی است و برای انسان مسمومیت زا نیست. هدف این تحقیق، استفاده از غلظت های متفاوت موم حل شده در اتانول داغ (0، 4، 6 و 10 درصد) و نیز ترکیب آن با اسید بوریک (موم 6 درصد + اسید بوریک 2 درصد) برای اشباع چوب صنوبر به منظور بهبود ثبات ابعاد و مقاومت به پوسیدگی بود. نتایج نشان داد موم زنبور عسل حتی در غلظت های کم، سبب کاهش جذب آب و واکشیدگی حجمی چوب به ویژه در دوره های کوتاه مدت تماس با آب می شود. با افزایش زمان غوطه وری در آب، واکشیدگی حجمی نمونه های تیمارشده افزایش یافت و در پایان، مشابه نمونه های شاهد بود. با افزایش غلظت موم، حد اثرگذاری آن در مقاومت نمونه ها به پوسیدگی قارچی آشکار شد. به طور کلی اثرگذاری موم در برابر تخریب قارچی محدود بود و بهترین نتیجه در تیمار ترکیبی موم با اسید بوریک به دست آمد، جایی که حتی پس از آبشویی نیز اثرگذاری فرمول حفاظتی کاهش نیافت. استفاده از این محلول برای کاربردهای صنعتی توجیه اقتصادی ندارد، اما می توان آن را برای مصارف خانگی (مانند ظروف آشپزخانه) و هنری (مجسمه ها) چوب توصیه کرد.

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مدیریت جنگل بر حضور و فراوانی قارچ های ماکروسکوپی انجام گرفت. بدین منظور با آماربرداری 100 درصد از کلیه درختان قارچ زده، برداشت قارچ های عامل پوسیدگی از روی درختان در رویشگاه های مورد بررسی سه رویشگاه که سه سابقه مدیریتی متفاوت در جنگل خیرود یعنی سه دوره نشانه گذاری در پاتم، دو دوره نشانه گذاری در نم خانه و فاقد نشانه گذاری در گرازبن برخوردار بودند انتخاب شدند. نتایج این بررسی نشان داد که بیشترین فراوانی قارچ های ماکروسکوپی در طبقه پنج طبقه بندی درختان از نظر سلامت یعنی خشکه دار افتاده یافت می شوند. Ganoderma lucidum با 14 درصد بیشترین فراوانی و .Cookeina sp با0.008 درصد کمترین فراوانی را داشتند. با توجه به مساحت مورد بررسی درصد حضور قارچ های ماکروسکوپی در هر هکتار به ترتیب در جنگل های دست نخورده و نشانه گذاری نشده (گرازبن) 1.22، دست خوردگی کم (نم خانه) 1.18 و دست خوردگی زیاد (پاتم) 0.54 است. این پژوهش نشان می دهد که درصد قارچ های ماکروسکوپی در جنگل های بکر و دست نخورده بیشتر از جنگل مدیریت شده است.

هدف از این پژوهش، تعیین شدت تخریب قارچ عامل پوسیدگی سفید رنگین کمان روی چوب بلند مازو در دما و رطوبت های مختلف بود. قارچ مورد نظر از جنگل جمع آوری و پس از خالص سازی با استفاده از تکنیک PCR خالص بودن آن در بانک جهانی NCBI تایید گردید. سپس، نمونه هایی از چوب بلند مازو بریده شده و به مدت 8 هفته برای تعیین کاهش وزن در شرایط دمایی 10، 20 و 30 درجه ی سانتی گراد و رطوبت های 45، 65 و 85 درصد در معرض قارچ مذکور قرار گرفتند. الگوی تخریب چوب نیز در هر حالت دمایی/رطوبتی به طور میکروسکوپی ارزیابی و کاهش جرم نمونه ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که تغییر رطوبت در مقایسه با دما تاثیر بیشتری بر شدت فعالیت تخریبی قارچ داشته است. بهینه ترین محیط برای فعالیت قارچ، دمای 20 درجه سانتی گراد و رطوبت 65% بود. از سوی دیگر بررسی های میکروسکوپی نشان داد که قارچ رنگین کمان در تمامی شرایط معرض گذاری، الگوی تخریب پوسیدگی همزمان را تولید می نماید. از این رو، می توان نتیجه گرفت تغییر استراتژی تخریبی این قارچ از پوسیدگی همزمان به انتخابی که پیش از این در برخی پژوهش ها گزارش شده بود به عواملی غیر از دما و رطوبت محیط وابسته است.

چیتوزان به عنوان یک پلیمر زیستی، کاربردهای فراوانی در کشاورزی دارد. پوشش دهی میوه ها و سبزی ها با چیتوزان در افزایش زمان ماندگاری آنها نقش مثبت دارد، زیرا پوشش چیتوزان نوعی بسته بندی فعال ایجاد کرده و از رشد قارچ ها جلوگیری می کند و کیفیت ظاهری میوه ها را به مدت طولانی تری حفظ می نماید. در این آزمایش اثر چیتوزان بر افزایش زمان ماندگاری پس از برداشت و حفظ کیفیت انگور رقم شاهرودی مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا میوه ها با محلول چیتوران 0.5 و 1% تیمار شده و سپس در انبار 2 oC و رطوبت نسبی 90% به مدت 90 روز انبار شدند. تغییرات در وزن، رنگ، pH، فساد و فاکتورهای کیفی میوه مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که چیتوزان میزان کاهش وزن، فساد، قهوه ای شدن، ترک خوردگی و ریزش حبه ها را کاهش و کیفیت آنها را افزایش داده است. هر چند، دو غلظت مورد استفاده چیتوزان در برخی موارد تفاوت معنی داری با یکدیگر نشان ندادند، اما در برخی موارد غلظت 1% بهتر از 0.5% چیتوزان توانست ضمن افزایش زمان ماندگاری پس از برداشت انگور، کیفیت آنها را حفظ نماید.